يك نشيمن گز به پشتم بوسه داد
تا گشودم چشم ديدم يك سره
در دهي هستم به نام برره!
مركز خنگان بي فكر و شعور
همچو سردار و سحر ناز و بَگور
چون كه من چومپت بُدم همچون بَگَور
زورچپون كردند سحرناز شرور
گرچه من شوهر بُدم از بهر او
ميكنم امرش اطاعت مو به مو
درحقيقت من زنم او شوهراست
اوكه بر دستش هميشه خنجر است!
من كيانوشم كه باشم زن ذليل
گوييا خورده به مغزم دسته بيل
شب كه مي آيم كنار بسترم
تا بخوابم لحظه اي خيرِ سَرم
قلچماقي خِنگ مي خوابد بَرَم
آخ كه منهم واقعاً خيلي خَرَم
موش فرهادي كه مي خوابد به بَر
اوبرادر باشد از بهر سحر
آدمي چورمنگ تر از من بُوَد
صدبرابر خنگ تر از من بُوَد
چونكه خوب مانده است اين مادر زنم
دائماً اين را تو چشمش مي زنم
او زن خنگي است همچون شوهرش
اوبُوَد خنگ ترتر از دخترش
بر بگوري گفته ام شعري قشنگ
دركند از حال سالارمشنگ
بسكه خوردم من نخودهاي درشت
مي زنم شيپور از سوراخ پشت
بادكرده اشكمم چون مشك آب
حال و روزم را بكرده او خراب
من چرادرهمچو جايي مانده ام؟
در چنين ماتم سرايي مانده ام؟
بسكه بودند ابلهانمدر كنار
هي نچفسكوخوردمي جاي ناهار
خود شدم ابله تر از اين قوم دون
اي خدا من را بكن زينجا برون
آنقدر دركردم از خود حرف مفت
تا كه ازبرايم شعر گفت
آن هم آن شعري نه مانند بگور
که ندارد قافيه يا وزن و شور...
سرانجام پس از بررسي ها و رايزني هاي فراوان دادگاه رسيدگي به پرونده رسوايي هاي اخير چند باشگاه ايتاليايي حکم نهايي خود را صادر کرد.
بر اساس راي صادره، تيم فوتبال يوونتوس بايد فصل آينده را با کسر 30 امتياز در سري B بازي کند.
همچنين تيم هاي فيورنتينا و لاتزيو نيز بايد فصل آينده را در سري B حضور يابند. اين دو تيم نيز به ترتيب با 12 و 7 امتياز جريمه مواجه شدند. ضمن آنکه تيم ميلان با جريمه اي 15 امتيازي مي تواند فصل آينده را در سري A بازي نمايد، اما نمي تواند در رقابت هاي فصل جديد جام باشگاه هاي اروپا بازي کند. اما در پي صدور اين حكم ،مسوولان سه باشگاه بزرگ ايتاليا كه تيمهاي فوتبال آنها از سوي دادگاهي در اين كشور به سقوط به دسته دوم ليگ فوتبال اين كشور محكوم شدند، نسبت به اين حكم اعتراض كرده و خشم خود را ابراز داشتند.
سه باشگاه يوونتوس، لاتزيو و فيورنتينا كه در پرونده تباني و تقلب در فوتبال ايتاليا متهم بودند، روز جمعه به حكم دادگاه اين كشور به دسته دوم سقوط كرده و از شركت در رقابتهاي اروپايي محروم شدند. "جيوواني كوبولي گيگلي" رئيس باشگاه يوونتوس با اشاره به اينكه از مجازات اعلام شده توسط دادگاه شوكه و گيج شده است، گفت: باوركردني نيست. انتظار يك تصميم عادلانه را داشتيم و براي ما روشن نيست كه چرا بايد از رقابتهاي اروپايي محروم شويم. "رئيس باشگاه يوونتوس با اعلام اينكه "روشن نيست كه چرا در برابر چهار مورد تحت رسيدگي، رفتار قانوني متفاوتي انجام شده است"، افزود: عليه اين حكم و رفتار چندگانه دادگاه، به دادگاه بالاتر اعتراض خواهيم كرد. باشگاه فيورنتينا نيز از حكم صادر شده از سوي دادگاه شديدا عصباني و خشمگين شده است. يك بيانه اين باشگاه تاكيد كرده است: اين حكم عميقا غيرعادلانه است.
بيانيه مذكور ميافزايد: با در نظر گرفتن شان باشگاه و هواداران و شهر محل باشگاه (فلورانس)، فيورنتينا خود را از اتهامات وارده مبرا ميداند و از تمامي ابزارها براي روشن شدن حقايق و مبارزه با حكم صادره استفاده خواهد كرد. "كلوديو لوتيتو" رئيس باشگاه لاتزيو كه شخص او نيز در حكم صادره توسط دادگاه به مدت سه سال از تمامي فعاليتهاي ورزشي محروم شده است، اعلام كرد كه از اعلام اين مجازاتها شوكه شده است. وي با تاكيد بر اينكه لاتزيو انتظار صدور چنين حكمي عليه خود را نداشت، افزود: باشگاه لاتزيو هرگز براي عدول از اصول و مقررات اخلاقي تلاش نكرده است. در همين حال گزارش خبرگزاريها حاكيست تعداد زيادي از هواداران سه باشگاه ياد شده روز جمعه با اجتماع در چند خيابان شهرهاي تورين، فلورانس و رم، ناخرسندي و خشم خود را از مجازاتهاي اعلام شده عليه اين باشگاهها اعلام كردند.
 |
| ماتراتسی و زيدان 10 دقيقه مانده به پايان وقت اضافی درگيری لفظی پيدا کردند که نهايتا زيدان با سر به سينه ماتراتسی کوبيد و او را به زمين انداخت |
زيدان در جريان بازی فينال که روز يکشنبه 10 ژوئيه بين فرانسه و ايتاليا برگزار شد به خاطر زدن ضربه سر به سينه مارکو ماتراتسی پس از اينکه بازيکن ايتاليايی ظاهرا به او توهين کرد؛ از زمين اخراج شد. ماتراتسی توهين به مادر زيدان و يا " تروريست" خواندن او را تکذيب کرده است. فيفا در خصوص رفتار زيدان و مشخص کردن شرايط حاشيه ای اين رخداد تحقيق خواهد کرد. ماتراتسی و زيدان 10 دقيقه مانده به پايان وقت اضافی درگيری لفظی پيدا کردند که نهايتا زيدان با سر به سينه ماتراتسی کوبيد و او را به زمين انداخت. ماتراتسی روز سه شنبه در دفاع از خود در مصاحبه با روزنامه ايتاليايی "لا گاتستا دلو اسپرت" گفت: " توهين من به زيدان چيزی در اندازه توهين هايی است که ده ها بار در جريان بازی می شنوی ولی پس از پايان بازی فراموش می شود."
 |
 |
| ماتراتسی: " من زيدان را تروريست نناميدم و مطمئنا از مادرش هم چيزی نگفتم." |
او گفت: " من زيدان را تروريست نناميدم و مطمئنا از مادرش هم چيزی نگفتم. "زين الدين زيدان که در شهر مارسی به دنيا آمده و بزرگ شده، فرزند يک خانواده مهاجر الجزايری است و در طول دوران حرفه ای اش بارها در اين خصوص طعنه خورده است. اما ماتراتسی افزود: "من چيزی نمی دانم. من حتی نمی دانم يک تروريست اسلامگرا چيست؛ (با اشاره به دختر 10 ساله اش) تنها تروريست من اوست." وی گفت: " من اصلا به مادر زيدان اشاره نکردم؛ برای من مادر مقدس است." بازی ايتاليا و فرانسه که در پايان وقت قانونی مساوی شد به وقت اضافی کشيد که در دقيقه بيستم وقت اضافی، ماتراتسی و زيدان که هر دو گل بازی را به ثمر رسانده بودند، درگير شدند.
ماتراتسی گفت: "من برای چند ثانيه پيراهن زيدان را کشيدم. او به طرف من برگشت و به طعنه در حاليکه سر تا پای مرا برانداز می کرد با گستاخی تمام گفت که اگر واقعا پيراهنم را می خواهی بعدا می توانی آن را داشته باشی که من در واکنش به او توهين کردم." رسانه ها در سراسر اروپا بر آنند که دريابند ماتراتسی چه به زيدان گفت که او را اين چنين خشمگين کرد تا آن واکنش افراطی را از خود نشان دهد. زيدان که پيش از بازيهای جام جهانی گفته بود که آخرين مسابقه فرانسه در جام جهانی آلمان، آخرين حضور ملی او نيز خواهد بود، نقش عمده ای در رسيدن فرانسه به فينال بازيها داشت. او در پايان اين مسابقات از سوی فيفا به عنوان بهترين بازيکن جام برگزيده شد و جايزه توپ طلايی را از آن خود کرد.
و باز هم جام جهانی به پایان میرسد و مثل همیشه، ایران و ایرانی از مربی، بازیکنان و غیره و غیره ناراحت چرا که آنها ما را از رسیدن به آن جام درخشان محروم کرده، می کنند و خواهند کرد....
جامی که متعلق به همه ی ایرانیان عزیز ماست
از ساعت ۱۶و ۳۰دقيقه به وقت محلي، مراسم افتتاحيه هجدهمين دوره رقابتهاي جام جهاني فوتبال در ورزشگاه زيباي "آرهنا آليانس" شهر مونيخ آلمان با حضور دهها هزار تماشاگر آغاز شد
از محل پرس سنتر شهر كه به سمت ورزشگاه حركت ميكني، حدود نيم ساعت زمان نياز دارد كه به اين ورزشگاه برسي. ورزشگاهي غول پيكر و با معماري بسيار زيبا كه از دور كه آنرا ميبيني، شكوه فراواني دارد. حدود ساعت ۱۵و سي دقيقه رسيديم. خيل جمعيتي كه به سمت ورزشگاه ميرفت، قابل شمارش نبود. جنب و جوش زيادي در محل كار خبرنگاران و عكاسان به چشم ميخورد اما كمتر خبرنگار و عكاسي از ايران در اين جمع ميديدي بجز سه يا چهار نفر. همه از كشورهاي گوناگون آمده بودند تا به نوعي در مراسم گشايش يكي از بزرگترين رويدادهاي ورزشي جهان حضور يابند و عكس و خبر آن را مخابره كنند.
براستي كه جادوي فوتبال، اين ورزش فراگير و پرطرفدار را اينجا به خوبي ميتوان احساس كرد. مراسم افتتاحيه سر ساعت آغاز شد، بدون هيچ تاخيري. در بخشي از اين مراسم، په له بازيكن بزرگ سالهاي نه چندان دور برزيل ، جام جهاني را بالاي دست گرفته و به زمين آمد. يكي ديگراز برنامههاي زيباي اين مراسم، حضور بازيكنان قديمي قهرمانان پيشين جام جهاني از ۱۹۳۰تا ۲۰۰۲بود كه رژه رفتند و خاطره گذشتههاي پرافتخار خود را زنده كردند. اين مراسم مدت زيادي بطول نينجاميد. اكنون بازيكنان دو تيم آلمان و كاستاريكا درحال گرم كردن خود در زمين چمن هستند. مسابقه دو تيم ساعت ۱۸بوقت محلي (۱۹و سي دقيقه بوقت ايران) آغاز مي شود.
باری دیگر وقت آن رسیده تا همگی کنار هم نشسته و سریال مورد علاقه ی من و شما را در کانونی گرم تماشا کنیم. پس منتظر چی بیدیم؟ دانلود؟ نگران نباشین، طولی نوکشه، جیگر
Password to Unzip Files: www.persianway.com
Shabhaye Barareh - Episode 41 
Download
Shabhaye Barareh - Episode 42 Shabhaye Barareh - Episode 43 Shabhaye Barareh - Episode 44 Shabhaye Barareh - Episode 45 Shabhaye Barareh - Episode 46 Shabhaye Barareh - Episode 47 Shabhaye Barareh - Episode 48 Shabhaye Barareh - Episode 49 Shabhaye Barareh - Episode 50 
Download
Download
Download
Download
Download
Download
Download
Download
Download
|
"To the world you might just be one person, |
 |
... is for the million things she gave me,
... means only that she's growing old,
... is for the tears she shed to save me,
... is for her heart of purest gold;
... is for her eyes, with love-light shining,
... means right, and right she'll always be.
Put them all together, they spell "MOTHER,"
A word that means the world to me
Personal information
Full name
Ronaldo de Assis Moreira
Date of birth
21 March 1980
Place of birth
Porto Alegre, Brazil
Height
181cm
Nickname
Ronaldinho
Ronaldinho Gaúcho
Club information
Current club
FC Barcelona
Position
Attacking Midfielder
Youth clubs
Grêmio
Professional clubs
1998–2001
2001–2003
2003-Grêmio
Paris SG
FC Barcelona110 (37)
55 (17)
68 (24)
National team
1999 – present
Brazil
60 (27)
Ronaldo de Assis Moreira (born 21 March 1980 in Porto Alegre, Brazil) is a footballer more commonly known as Ronaldinho Gaúcho due to his being from the Rio Grande do Sul state of Brazil.
His name Ronaldinho, Portuguese for "little Ronaldo", was originally devised as a means of distinguishing between himself and fellow Brazilian footballer Ronaldo. Among his many achievements and accolades, Ronaldinho has been awarded the FIFA World Player of the Year award twice as well as both the European Footballer of the Year award and the FIFPro World Player of the Year award once. He is widely regarded as the best player in the world by fans, pundits and peers alike, although he himself considers such talk ridiculous, having told FourFourTwo magazine, "I don't even feel I'm the best at Barça."
History:
Childhood
In his childhood, Ronaldinho's skill in football began to blossom due to his particular interest in futsal and beach football, which later developed into a fondness for more standardised football. His first brush with the media came after a 23 goal flurry against a local team, at just 13 years of age. His reputation as a footballer was built up through his childhood, particularly since he was a prolific goalscorer in the Egypt under-17 world championship. His stylish play at the tournament also caught the eye of many.
Brazil
He was introduced into the Brazilian national team in 1999. He debuted for the national team on June 26, 1999 against Latvia. In his first tournament participation he scored against Venezuela in the 1999 Copa América which the Brazilian team won.
Ronaldinho played a part in Brazil's successful 2002 campaign to win the World Cup. One of the highlights of the tournament was an outrageous 35-metre free kick he scored against England in the quarter-finals in Shizuoka, although he was sent off soon after for a foul on Danny Mills. Following the sending-off, he was suspended for the semi final, but returned to Brazil's starting line-up for the 2-0 victory over Germany in the final.
On June 29, 2005, he played a pivotal role as the captain of the Brazilian squad which won its second FIFA Confederations Cup title, and was named Man of the Match in a 4–1 victory over Argentina in the final. Pelé named Ronaldinho in his 125 Top Living Footballers in March 2004.
Grêmio Years
His career began in the youth team at Porto Alegre club Grêmio, under head coach Luiz Felipe Scolari, who would later coach the Brazilian national team to glory in the 2002 World Cup. His first senior appearance came in the 1998 Libertadores Cup, and his penchant for goalscoring was quickly displayed, his career soon generating speculation and interest due to his phenomenal ball control and ability to score. This was followed by his introduction into the Brazilian national team in 1999.
Towards the end of his career at Grêmio, in 2001, many clubs from all over the world, particularly Premiership teams in England, were eager to sign him as an attempt to attain a player who was both a "big name" and was also performing well. Despite several generous bids from Premiership teams, including a reported astronomical bid from Leeds, and several requests from Grêmio, Ronaldinho signed a five-year contract with Paris Saint-Germain, to whom he moved at the beginning of the following season.
Paris Saint-Germain Years
In 2001 Ronaldinho left Grêmio to play European football. Despite bids from much larger clubs, he opted to play for PSG. During his time at PSG, the manager, Luis Fernandez, claimed that Ronaldinho was too focussed on the Parisian nightlife rather than on his football, and complained that his holidays in Brazil would always drag on and never end at the scheduled times[2].
After the World Cup, having shown his worth on the international scene, there was no shortage on the interest from bigger clubs, and in 2003, Ronaldinho made it known he wanted to leave PSG after they failed to qualify for any European competitions. That set off a bidding war among the top clubs for his services[2].
Barcelona Years
On July 19, FC Barcelona snapped him up for £18 million. Originally, Barcelona chairman Joan Laporta had promised to bring David Beckham to the club, but following his transfer to Real Madrid, Barcelona entered the running for Ronaldinho and beat Manchester United to his signature. It was thought that a failure on the part of the English and French clubs to agree a fee was the reason for Manchester United's deal falling through. Ronaldinho is said to have signed with Barcelona instead of Manchester United because of his friendship with former Nike executive in Brazil and Barcelona's then vice-president in charge of sports, Sandro Rosell. Ronaldinho's signing for Barcelona meant he followed in the footsteps of a number of illustrious fellow countrymen who had enjoyed successful careers with the club, including Evaristo, Romario, Ronaldo and Rivaldo.
Barcelona quickly showcased the talents of their new striker in an exhibtion match against AC Milan. The match occurred in front of 45,000 people at RFK Stadium in Washington, DC. Barcelona had a 1-0 lead through most of the first half, and they increased their lead to 2-0 when Ronaldinho scored in the 51st minute. Having receved a short pass from Xavi, Ronaldinho fired a shot that spun around Fernando Redondo and into the net landing him his first goal for the club.
Ronaldinho continued to justify his purchase by returning from injury in the first half of the campaign to lead Barcelona to a second-place finish in La Liga during the 2003/04 season. Together with Samuel Eto'o, Deco, Lionel Messi, Ludovic Giuly and Henrik Larsson, he comprises part of an awesome strike force which reaped the 2004/05 La Liga title for FC Barcelona. On December 20, 2004, Ronaldinho was named FIFA World Player of the Year ahead of Arsenal's Thierry Henry and AC Milan's Andriy Shevchenko, with Barcelona having rejected a £60 million bid for him by Chelsea, according to Sandro Rosell.
In June 2005, Rosell resigned from the Barcelona administration following a bust-up with Joan Laporta, and it was feared that it would spell the eventual exit of Ronaldinho as well. His contract running to 2008, Ronaldinho was offered a contract until 2014, netting him £85 million which he rejected until he on September 1, 2005 signed a two-year extension of his original contract until 2010, with a minimum fee release clause, allowing him to leave should a club make an offer to Barcelona of £85 million for him.
On November 19, 2005, he scored two amazing solo goals to help FC Barcelona to a 3–0 win over arch-rivals Real Madrid at the Santiago Bernabeu in Madrid. After he scored his second goal of the night, his team's third, a large part of the Madrid faithful gave him a standing ovation, a rare feat which had not occurred since Diego Maradona was playing for Barcelona.
In 2005 Ronaldinho was named as both the European Footballer of the Year and the best striker in the UEFA Champions League tournament of 2004/05. Ronaldinho is the third Brazilian to win the European Footballer of the Year Award. On December 19, 2005, he was again named FIFA World Player of the Year with 956 points, more than three times the 306 points of Chelsea's Frank Lampard, who finished second in the poll, and the 190 points of Barça teammate Samuel Eto'o, third. He was chosen for the UEFA team of 2005 for the third time running in January 2006. He received more votes than any other player in that team. Over 1.5 million people participated in that vote.
On March 7 2006, in the 2nd leg of the Champions League first knockout round at Nou Camp, Ronaldinho avenged Barcelona's defeat to Chelsea in the same competition the previous year, gliding past the Chelsea defence to score. Although the game ended 1-1, Barcelona progressed to the Champions League Quarter Final. And in the semifinal first leg at AC Milan on 18 April 2006, Ronaldinho once again proved his expertise with a superb pass for the goal scored by Ludovic Giuly, which brought Barcelona a 1-0 victory. The second leg game ended in a goaless draw despite a 70th minute scare from Andriy Shevchenko's disallowed goal. That result pushed Barcelona to an exciting-looking final with Thierry Henry's Arsenal F.C. Gunners, who had not conceded a goal in ten Champions League matches.
On May 3rd 2006, Barcelona were crowned 2005/2006 La Liga champions after they beat Celta Vigo 1-0.